04.02.2026

Дубровенская сям'я стала членам абласнога клуба "Пад бацькоўскім крылом"

У Віцебску адкрылі абласны клуб прыёмных сем'яў "Пад бацькоўскім крылом". Запрашэнні на цырымонію атрымалі больш за два дзясяткі сем'яў - бацькі, якія стануць куратарамі праекта ў сваіх раёнах. Усяго ў Віцебскай вобласці налічваецца 298 прыёмных сем'яў. Задача клуба - як мага шырэй трансляваць іх вопыт і аказваць прафесійную дапамогу. Пра гэта на цырымоніі адкрыцця заявіла старшыня абласной арганізацыі Беларускага саюза жанчын, начальнік галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы і па справах моладзі аблвыканкама Марына Навіцкая.

Яна нагадала, што кіраўнік дзяржавы прыняў рашэнне прысвяціць 2026 год беларускай жанчыне. Гэта год маці, захавальніцы ачага, прафесіянала, мілай, добрай, прыгожай працаўніцы, якой з'яўляецца кожная прадстаўніца прыгожага полу ў краіне.

— Як абвяшчае народная мудрасць, калі дзiця разумее, што ёсць крылы, яно можа лятаць. Калі ў яго ёсць бацькі, яно ўсведамляе, што ёсць карані і дом, куды яно можа вяртацца. Саюз жанчын вызначыў адной з прыярытэтных задач стварэнне ўмоў для таго, каб ні адно дзіця не засталося без цяпла сямейнага ачага, клопату і любові блізкіх. І сёння праводзіцца вялікая работа па падтрымцы людзей, якія, не з'яўляючыся біялагічнымі бацькамі гэтых дзетак, прынялі місію прыёмных. Сваім сэрцам і прафесіяналізмам яны ствараюць утульнасць і гадуюць юных грамадзян, якія апынуліся ў складанай сітуацыі, — адзначыла Марына Навіцкая. — Наш клуб накіраваны на тое, каб дапамагаць і псіхалагічна падтрымліваць прыёмных бацькоў. Упэўнена, усе бацькі, якія паступова будуць станавіцца членамі нашага клуба, здабудуць падтрымку, разуменне і атрымаюць увагу. А мы сваім жаночым сэрцам і прафесіяналізмам будзем дапамагаць у гэтай высакароднай справе.

Адна з галоўных мэт клуба — трансляцыя вопыту прыёмных сем'яў, каб іншыя беларусы не баяліся ўзяць на сябе адказнасць і падарыць цяпло і любоў не родным па крыві малым. Сярод запрошаных на адкрыццё клуба была і прыёмная сям'я з Дубровенскага раёна. Алена і Мікалай Даўжэнка вось ужо на працягу 18 гадоў дораць цяпло і клопат дзецям, якія засталіся без апекі бацькоў.

— Цяпер у нас на выхаванні знаходзіцца трое дзяцей, дваіх мы ўжо выпусцілі ў дарослае жыццё — яны студэнты, але гэта не значыць, што сувязь паміж намі страчана. Для нас няма чужых дзяцей, яны ўсе нашы, родныя, — дзеліцца Алена Даўжэнка. — Удзел у такім праекце, як клуб прыёмных сем'яў, адначасова ганаровая і адказная місія. Быць прыёмным бацькам няпроста, таму наша задача дапамагаць, накіроўваць і курыраваць тых, хто вырашыў узяць на выхаванне дзіцяці. Кожны з бацькоў сутыкаецца з цяжкасцямі ў выхаванні дзяцей, а калі гаворка ідзе пра прыёмных, трэба разумець, што лягчэй не будзе. Гэтыя дзеці асаблівыя, ім удвая патрэбна любоў, ласка, увага і клопат.

Нягледзячы на тое, што Алена Іванаўна працуе ў аддзеле па адукацыі райвыканкама бацькам выхавальнікам, яна не адносіцца да сваёй прафесіі, як да працы.

— У чарговы раз падкрэслю, што бацька-выхавальнік — гэта не праца, гэта сям'я, гэта тое, чым мы жывем. Як і для любой мамы, для мяне важна, каб нашы дзеці сталі годнымі людзьмі, атрымалі прафесію, стварылі, калі прыйдзе час, свае сем'і, — кажа жанчына.

— На жаль, на Дубровещине мала сем'яў, якія гатовыя прыняць на сябе такую адказнасць, як выхаванне чужых дзяцей. Але яны ёсць, і мы ім бясконца ўдзячныя. Мы заўсёды рады, калі ў нашай, так бы мовіць, супольнасці, з'яўляюцца новыя прыёмныя бацькі,— кажа галоўны спецыяліст аддзела па адукацыі Дубровенскага райвыканкама Ірына Арцем'ева і дадае, што дзяцей, якія абдзеленыя любоўю родных мамы і таты, менш не становіцца.

— Круглыя сіроты — насамрэч рэдкасць. У асноўным новую сям'ю даводзіцца шукаць дзецям з "няшчасных" сем'яў, а гэты спіс увесь час папаўняецца. Прыёмнае бацькоўства — гэта афіцыйная работа з працоўнай дамовай, з запісам у працоўнай кніжцы, з поўным сацыяльным пакетам, з дамовай аб перадачы дзіцяці на выхаванне. Дзяржава падтрымлівае прыёмныя сем'і, забяспечваючы добрыя сацыяльныя гарантыі. Акрамя таго, прыёмны бацька мае права працаваць на паўстаўкі на іншай працы, сумяшчаючы працу выхавання са сваёй прафесійнай дзейнасцю. Дзеці — кветкі жыцця. Але дзеці — гэта і праца, праца кожны дзень, гэта прамашкі і поспехі, гэта слёзы і смех, гэта ірваныя джынсы, двойкі і дзясяткі, святы, ды ўсяго і не пералічыш. Дзеці — гэта проста жыццё. І калі вы любіце жыццё, любіце дзяцей, Не бойцеся зрабіць гэты крок — крок да прыёмнай сям'і, — падсумавала Ірына Уладзіміраўна і паведаміла, што сёння ў Дубровенскім раёне 18 прыёмных сем'яў, у якіх выхоўваецца 33 дзіцяці.

dubrovno.by